De uitgebreide verantwoordelijkheid voor producenten, de zogenaamde Extended Producer Responsibility of EPR, verplaatst de verantwoordelijkheid voor afvalbeheer terug naar de bedrijven die de producten maken die uiteindelijk afval worden.
EPR vereist dat bedrijven die producten en verpakkingen produceren zelf verantwoordelijk zijn voor wat ermee gebeurt op het einde van hun levenscyclus.
Of met andere woorden, ERP roept de bedrijven op om hun eigen rotzooi op te ruimen en die verantwoordelijkheid niet door te schuiven naar de samenleving.
De bedrijven kunnen uiteraard de kosten doorschuiven naar de klanten. Maar wanneer de echte kosten voor de levenscyclus van een product - dus ook de kosten voor het verwerken van dat product wanneer het afval wordt - gaan doorwegen op de prijs, creëert dat een stimulans voor bedrijven om met een slimmer en beter productdesign op de proppen te komen.
Wanneer bedrijven zelf verantwoordelijk worden voor wat er met hun producten gebeurd als ze op het einde van hun levenscyclus zijn, zullen ze producten ontwerpen die langer meegaan, makkelijk recycleerbaar zijn en vrij van giftige stoffen.
De Europese Unie heeft al EPR wetgeving aangenomen en deze wordt vandaag al toegepast in diverse producten zoals verpakking, wagens, electronica, batterijen, verf en geneesmiddelen.
EPR is niet alleen geliefd bij groene jongens. Vanuit een fiscaal oogpunt gooit het hoge ogen omdat het afvalbeheer transformeert van een gesubsidieerde activiteit naar een competitieve markt die efficiënter en effectiever kan zijn dan overheidsprogramma's.