De donkere kant van afvalverbranding

Inhoud

• De giffabriek
• De as van een verbrandingsoven
• Afval verbranden is de toekomst verbranden
• Afvalverbranding draagt bij tot de klimaatswijziging
• Energievretende vernietigingsinstallaties
• Verbrandingsovens ondermijnen de locale economie en werkgelegenheid
• De vuile was verbranden

De giffabriek

Verbrandingsovens vergiftigen het leefmilieu, de voedselketen en ons lichaam met toxische stoffen. Ze brengen een brede waaier aan schadelijke stoffen in de lucht, het water en de bodem. Ze leveren een belangrijke bijdrage aan de hoeveelheid van een aantal zeer schadelijke vervuilende stoffen waaronder dioxines, furanen, NO_x, PAK, allerlei zware metalen en een hoop fijn stof.
Allen staan ze bekend voor hun negatieve invloed op de volksgezondheid en velen ervan stapelen zich op in ons lichaam.

De as van een verbrandingsoven

Verbrandingsovens produceren restfracties. Naast de uitstoot van rook en water creëren ze ook zeer giftig as (de zogenaamde slakken), vliegas en ketelas. Deze restfracties zitten vol met zware metalen, dioxines en andere vervuilers. Ze dienen gestort te worden omdat ze te giftig zijn voor hergebruik, al tracht de industrie dit soms toch nog te doen.

Afval verbranden is de toekomst verbranden

Het gebruik van afvalverbrandingsovens houdt een systeem in stand waarbij een constante stroom van grondstoffen moet ontgonnen worden, verwerkt in fabrieken, getransporteerd over de hele wereld, en verbrand in onze achtertuin.

Dit eenrichtingsmodel van ontginning, productie, transport, consumptie en verbranding is een fundamenteel probleem voor de toekomst van onze planeet, waar grondstoffen eindig zijn en het milieu onder steeds grotere druk komt te staan.

Afvalverbranding draagt bij tot de klimaatswijziging

Afvalverbrandingsovens stoten grote hoeveelheden broeikasgassen uit zoals CO₂ en N₂O die een belangrijke bijdrage leveren aan de opwarming van onze aarde en de globale klimaatswijzigingen.
Ze zijn ook een belangrijke bron van indirecte broeikasgassen zoals koolstofmonoxide, stikstofmonoxide, NMHC en zwaveldioxide.

Verbrandingsovens stoten per megawatt-uur aan opgewekte energie meer CO₂ uit dan eender welke elektriciteitscentrale die draait op fossiele brandstoffen, inclusief de steenkoolcentrales.

Maar de grootste bijdrage van afvalverbrandingsovens aan de klimaatswijziging is het ondermijnen van technieken voor afvalvermindering en recyclage programma's. Tevens moedigen ze het ontginnen van duurzame grondstoffen aan.

Energievretende vernietigingsinstallaties

De afval-lobby, die 'afval-energie centrales' promoten, beweren dat het verbranden van afval met energierecuperatie een win-win oplossing is voor onze afval- en energieproblemen.
De waarheid is echter dat deze afvalverbrandingsovens energie vreten.

Het verbranden van materialen die men zou kunnen herbruiken/recycleren/komposteren doet het energie-besparend potentieel om deze materialen op een andere manier aan te wenden teniet.
Zo bespaart recycleren drie tot vijf maal zoveel energie dan wat de verbrandingsovens genereren.

Afvalverbrandingsovens zijn ook netto verliezers van energie als je rekening houdt met de energetische waarde van de verbrande materialen.
In plaats van 'afval-energie centrale' zouden ze dus beter de benaming 'afval en energie verbrandingsoven" gebruiken.

Verbrandingsovens ondermijnen de locale economie en werkgelegenheid

Afvalverbrandingsovens zijn peperdure projecten die worden gerealiseerd door grote internationale firmas.
Afvalverbranding, de duurste verwerkingsmethode voor afval , concurreert rechtreeks met de budgetten voor recyclage en kompostering. Bovendien worden in een recyclage installatie tien maal zoveel mensen tewerkgesteld als in een verbrandingsinstallatie.

De vuile was verbranden

Verbrandingsovens zijn een verdwijntruk voor het schadelijk afval en is één de kwalijke gevolgen van overconsumptie. De industrie rekent op de verbrandingsovens om het onhoudbare systeem van productie en consumptie in stand te houden.